Henyong bigote ni Michael Jackson
June 27, 2009
Hindi naman ito tungkol sa bigote ni MJ sa fashiorama ng mga eclavung bandingerzi* Ano naman ang paki-alam ko kung may bigote si MJ. Linagay ko lang iyon dahil alam kong nakapupukaw sa atensyon ng mga users at ibang bloggers…(I hope so)
Siguradong dagsa ang mga blog tungkol kay Michael Jackson, matapos mapabalita ang kanyang pagpanaw kaninang madaling araw sa Los Angeles, California dahil sa atake sa puso. Ilang minuto pagtapos itong mabalita, nakapost na sa facebook ang sangkatukatutak na pictures at video clips ni Michale mula ng siya’y sumikat.
Buti pa si Michael tinuturing na henyo kahit na puro kalokohan ang ginagawa nito sa kanyang buhay. Praning!
Sabagay, kung ikaw ay mayroong bilyun-bilyong dolyar sa bangko, sanlibutang tagahalik sa iyong paa, pangalang nakaukit sa kasaysayan at isang uranggutan katabi pagtulog, mahihibang ka ngang talaga.
Minsang nagquiz ako sa Quizilla.com sa tanong na anong klaseng mental disorder meron ako at ang resulta ay Deeply Disturbed na may picture ng nakakatakot na malumanay na ngiwi sa mukha ni Michael Jackson. Sa itsura pa lang niya, o sabihin nating medical condition iyon, ay magiging tampulan nga siya ng tukso sa holliwood at lagi nalang topic ng mga parody sa pelikula tulad na lang ng series ng Scary Movies.
Speaking of pelikula, what if gumawa ng biographical movie about MJ, sino namang artista ang gaganap nito? Si Brad Pitt? Tom Cruise? Mr. Bean? Marahil, walang magandang gaganap na MJ kung magkakaroon man ng movie, dahil si Michael Jackson ay hindi naman isang karakter lang sa pelikula. Siya ay isang henyo ng 20th century! Ibig sabihin dadaloy ang contribution niya sa music for the next 100 years. Mas maganda siguro kung documentary na lang ng mga contirbution niya ang gagawin nila sa halip na pelikula…
=)
Long live Michael in our hearts!
maPUSOk!
June 25, 2009Dahil sa isang kaibigan na nagrequest, tungkol daw sa pag-ibig ang i-post ko at ang nag-iisa kong reader ay maaring ganahang magbasa.
Kung tungkol sa lab layp ang pag-uusapan, kaunti lang ang alam ko diyan dahil aminado ako na medyo “care free” at “choosy” daw ako para umenter sa
isang relationship. Anyway-anyhow-anywhere marami namang tao ang tulad ko eh. Ibig sabihin nasa uso ako. Hehehe.
Isa sa mga kosepto ng lab ay ang sweet, corny, cheesy puppy love na minsa’y paboritong gawing commercial sa TV.
[Bata pa lang kumekerengkeng na!]
Kung ganito sana lahat ng labstory e ‘di sana wala ng nag-tetext tuwing gabi ng kung anu-anong love quotes, pwera lalagyan pa ng pangalan ng kung sinong kuwari’y awtor daw o scientist, e anagram lang naman ng pangalan ng jowa-jowaan nila yun… Ayun, buko!
Meron pang banat sa mga shout out sa friendster at facebook na pwera “I don’t want to fall in love anymore”.
Ani nga ni Angelina, “Whatever yaya.”
Siguro maiisip medyo judgemental ako dahil hinto ko pa nararanasan mapunta sa ganitong sitwasyon, pero sa totoo lang ito ang aking second blog at ang first blog account ko ay ibinaon ko na sa limot at burado na sa kasaysayan ng internet, dahil doon nakalagay ang lahat ng aking ka-bitteran. Pwera sinukal ko ang Sierra Madre pero kahit kailan hindi ko mahahanap ang papantay sa Mt. Everest.
Oo na… I’m a certified member of the love less at mga neurotic na langing punch line ay “this cruel world”. Buti na lang ang mabilis ang maturation ng aking mga cells at na revive niya ang mga butil butil ng aking Basal Ganglia para makapagproduce na ulit ng mga Happy hormones. Grabe, akala ko talaga noon masaya magpakamatay eh.
May punto talaga sa buhay ng tao na mararanasan ang mga immature na kabiguan tulad nito na balang araw magiging topic na lang sa reunion party ng mga college friends o mga kuwentong may-aral para sa ‘yong mga anak. Malalagpasan [mo] rin angmga problemang tulad nito.
5 bagay na libre sa mundo
5. Relihiyon / Pananampalataya
Sa mga di naman naniniwala (tulad ko), ibaba na ang mga kilay, dahil medyo totoo naman kahit papano. Maliban na lang sa IBANG mga sects na nangingikil ng buwis at pinalalabas na ito’y donasyon. Kung pamilyar ka sa konsepto ng pyschology, hindi maiiwasan ng tao na maykilingin na paniniwala, kahit na ito’y hango sa huni ng hangin o imbento ng mga announcer sa radyo.4. Pag-ibig

3. Utang

2. Pangarap

“Pogi mo, pare”
Libre ang mangarap, kahit na ilang beses ito ipagduldulan ng mga politiko na ani mo’y free promo kapag sila ay iyong iboboto, ang pangarap ay mananatiling hubad sa katotohanan. Isang katha, sa isip, haraya at marami pang iba.
1. Sakit

Shifting from left to right; right to left
June 21, 2009I’m preparing for my 2nd lecture in LIRA, I haven’t slept well because of the books that I have to scan and the coffee becomes more and more tasteless. I could no longer understand the Nursing books that I’m reading and the short stories in my reading lists were messed inside my head. I can feel my left hand eager to write, even though I’m a right handed. The lady of illusion won’t rotate clockwise or counter clock wise. I can already see the trick clearly. I can make it stop in my head if I want; I can turn it up side down without blinking an eye.
Tomorrow, I’ll have to be in Madaluyong for the three-day duty; then I’ll be back in Manila by Thursday. Friday, I’ll be in the coffee shop, perhaps reading again, perhaps writing, perhaps not. By Saturday I have to attend my morning class with Dr. Tu and right after that I’ll have to go UP for the palihan; then by 5 o’clock I have to go back to the school again for another version of the story…
Regardless, I can feel the exhaustion lingering behind me like a shadow that may be covered by the illness they called stress, insomnia, anorexia… whatever they call it, It’ll simply be as breathing and making your life worth living.
Poetry is a refuge. Nursing is a vocation. Medicine is an art. Art can be science. But how artistic Medicine / Nursing is? How scietific art is?
I can say that Nursing is not an art. I can say Medicine is simply an improved stage of nursing. I can say art is personal representation of intuition. I can say this… just like how I say that religion is a disease and God is an illusion.
At week days I have to think like a nurse, a rational being with perfect understand. I have to disregard politics and support religion; I have to give advise to patients with my tongue twisted on one side my fingers slightly knotted. I have to keep my pen in my pocket and eyes focus on the superficial surface of the white linen covering the stained blood from the corpse of an old woman. I have to make the sign of the cross without saying amen, because if I did, I’ll be just another hypocrite carrying the ashes of the crucifix on my forehead professing Jesus’ name without knowing how real reality is.
On Thursday, I’m an activist questioning the professors’ ideologies and totally trying to wipe out his respect, challenging people to think…just a glimpse on this side of paradise….
By Friday, I’m a schizoid, a vagabond, traveling from one place to another, searching for what they’ve been ranting about…
By Saturday, I’m back on business, rescuing my grades and my future while ruining it with the challenges I’ve ventured… I’m a pathetic hopeless dreamer…
By summer before i turned 20, i’ll be gone….just like what the fortune said… I’ll be gone…
Goosebumps in Long Live the Fearless Man
June 18, 2009First, Tagalog is a romantic language; watching the video of Long LIve the Fearless Man in youtube gave me goosebumps; I can feel the warm water accumulating over my lids…it’s acidic, I can smell it.







