Pa’no ba magpatawa?
July 5, 2009
Sa tula…
Kung ako’y mabubuhay sa teksto, paniguradong mula unang titik hangang sa pinakahuling bantas kahit bahagya’y walang mababasang nakakikiliti. Noong ako’y nasa elementarya, tinanong ako ng aking guro sa HELE kung marunong daw ba akong ngumiti o tumawa. Gayon din ang naging puna ng isa pang guro ko no’ng highschool at karamihan ng aking mga kaibigan ay madalas itong gawing biro.
Napagtatawanan ako…dahil hindi ako marunong tumawa?
Noon pa man, tuwing manonood ako ng TV, magbabasa ng libro sa klase o kahit makikipagusap sa mga kaibigan, kapag katatawanan na ang hihimukin lagi itong naiiba sa bawat indibidwal. Si Bob Ong, Tito Vic and Joey tandem, o ang ‘yong dakilang matandang guro na natatanging taong nakatatawa para sa ‘yo–sino ba talaga tamang basehan ng komedya? Marahil, ang mas angkop na tanong ay kung ano ang batayan para masabing ang isang tula ay nakatatawa (maliban na lang sa mga ilohikal o mala-balintuna nitong approach o mga mali-maling istraktura)?
Dahil sa malubhang problemang ito, naisip kong gumawa ng research gamit lang kung anong resources mayro’n ako ngayon: and dakilang kompyuter! Itinayp ko ang mga keword na “Nakakatawang Tula” sa google bar, dahil ang yahoo ay tila kuripot sa mga site (marahil dahil na rin sa security site filter para ma-block ang mga cache o cookies na naglalaman ng virus)
Mga resulta:
1. Mga kwentong tambay ng sira-ulo sa Timog Kaliornya [www.nicanordavid.com/…/d_frog.html]
::: ni Batj alias Elvis ng Quiapo; ito ay mga napost mahigit ilang taon na ang nakararaan. Bumungad sa akin ang mga maiikli at kakatwang tula tulad ng D’Frog at Ihi ng Butiki.
2. “Tula ni Juan”
::: likha ng isang blogger galing Illigan. Ang mga tula niya ay medyo nangungulang ng talinghaga at medyo tungkol sa paglilimi na misa’y maaring naisip lang gawin tuwing ang tao ay malungkot o may malalim na iniisip, at wala sa mga ito ang nakapagpatawa sa akin.
3. Ang Pinakamalas na tao sa buong mundo
::: pinangunahan ito ng tulang may Oxymoronic na pamagat na linyang “Kalbong Kulot” at sinundan ng iba pang walang sense na linya na marahil kapag binasa ko sa Palihan ng LIRA ay wala na akong mukhang maihaharap pa sa kanila…
*Ang pagpapatawa ba ay kailangang gumagagamit ng wikang dumadampi sa mga sensitibong bagay tulad ng sex o mga nakadidiring sakit o mga asong ulol na naglalaway sa kanyang sariling suka? Ang paggamit sa mga politiko at mga palpak na tauhan sa lipunan ay mas epektibong paraan para magpatawa? Ang komedya ba ay nalilimitahan ng mga lengwaheng kabaklaan o parang Bubble Gang with Angelina and Yaya? Ito ba ay pinaghaharian talaga ni Dolphy Quizon at ni Gloria Romero o kaya nila Pokwang at John Lapuz?
Ano ba talaga ang tunay na nakapagpapatawa sa tao?
